Responses to media reports on the IPCC from the SENSE Research School

In the past weeks, some errors in the reports of the Intergovernmental Panel on Climate Change have found wide attention in the media. These errors are unfortunate and require correction, as is common in the scientific process.

However, in view of the management of the SENSE research school and its many affiliated researchers, these errors do not affect the scientific content and overall message of the reports of the IPCC. Climate change requires urgent political action.

We regret that some media outlets have published articles on this matter that contain misleading, incorrect and incomplete information. Moreover, we regret that some articles have questioned the personal integrity of members of our research school who participate - unpaid and on their own time - in the international IPCC network.

One example is the incomplete and incorrect information in recent articles in the Dutch newspaper Parool of Friday, 5 February, and Saturday, 6 February ("Weer fouten in klimaatrapport" — click this title to activate weblink to full article, including response feature).

A number of members of our community have voiced their personal opinion on these articles on the website of Parool (see this weblink). Professor Rik Leemans, the Chair of the SENSE General Board, has written a formal response letter (in Dutch) to the Parool, which can be found below.
 
On behalf of SENSE Research School
 
Rik Leemans, Chair, General Board, SENSE
Frank Biermann, General Director, SENSE  

Geachte redactie,
 
In de wetenschapsbijlage van zaterdag 6 februari heeft u een artikel over het IPCC en mijn rol daarin gepubliceerd dat aan precies dezelfde manco's lijdt als door sceptici en hun aanhangers aan wetenschappers wordt verweten: het verstrekken van onjuiste informatie, het niet controleren van bronnen en het trekken van zeer tendentieuze conclusies. De belangrijkste inhoudelijke fouten zijn:
 
Ik was mede-auteur van het van het hoofdstuk 'Ecosystemen en ecosysteem diensten" en niet "CO2 schade" want dat hoofdstuk bestaat niet. Ons hoofdstuk is geschreven door 29 experts en werd geleid door Dr. Fischlin (Zwitserland) en Dr. Midgley (Zuid Afrika). Allen zijn internationaal erkende experts op hun wetenschappelijke gebied. Mijn specifieke taak ging over bossen en adaptatie. Carol Turley (UK) was verantwoordelijk voor koraalriffen.

Er zijn in het hoofdstuk ongeveer duizend artikelen, boeken en rapporten geciteerd, waarvan 47 uit niet wetenschappelijke literatuur. Deze zogenaamde grijze literatuur komt meestal van gerenommeerde instituten, zoals Wereldbank, FAO en PBL, ministeries en andere organisaties. IPCC heeft duidelijke procedures om met zulke bronnen om te gaan. Zo moeten bijvoorbeeld van alle grijze publicaties een kopie worden gedeponeerd bij het IPCC secretariaat zodat iedereen deze bron kan inzien en op waarde beoordelen.

Tot deze grijze literatuur behoren ook de rapporten van WWF en Greenpeace, maar zeker niet om het belang of de mening van deze organisaties te dienen. WWF en Greenpeace vragen regelmatig wetenschappers om een rapport te schrijven over de nieuwste ontwikkelingen m.b.t. klimaatverandering om daar hun beleid op af te stemmen. Het WWF habitat rapport is geschreven door Dr. Malcolm, een kritische Canadese onderzoeker. Hij waarschuwde in dit rapport het WWF voor het veralgemeniseren van onderzoekresultaten uit regionale simulatiemodellen, en is als zodanig geciteerd in ons hoofdstuk. Het Greenpeace rapport geeft tezamen met andere wetenschappelijke publicaties aan dat koraalriffen een kwart van alle mariene soorten bevat. Dit is gangbare kennis, waarvoor het citeren van het Greenpeace rapport eigenlijk onnodig was, maar voor volledigheid is toegevoegd.

Daarnaast wordt gesteld dat een Greenpeace medewerker heeft meegeschreven aan het IPCC rapport. Het is maar hoe je het bekijkt: Bill Hare werkte vroeger inderdaad voor Greenpeace International, maar werkt sinds 2003 als senior onderzoeker bij een Duits onderzoeks¬instituut. Hij publiceert in invloedrijke wetenschappelijke tijdschriften en daarom is hij door Duitsland als IPCC-auteur genomineerd. Daarnaast adviseert hij regelmatig overheden van ontwikkelingslanden en ook Greenpeace. Maar dat is toch niet verboden.

Tenslotte wordt er gerefereerd aan inderdaad het excellente onderzoek van Stefanie Reynaud uit 2003, dat echter helemaal niet gaat over bedreigingen van het Great Barrier Reef, maar over experimenten met koraalsoorten. Zij toont aan dat er negatieve effecten zijn van de interacties tussen CO2 als temperatuur. Verrassend aan haar onderzoek is inderdaad dat bij lagere temperaturen er geen CO2 effecten zijn, maar dat wordt door anderen later toegeschreven aan de relatief korte duur van haar experimenten. Op basis van deze en vele andere onderzoeken, heeft Carol Turley het 'beste' betrouwbaarheidinterval voor de verminderde kalkneerslag geschat als van 20% - 60%. Hierin zijn nog veel onzekerheden, want de waarden in de literatuur variëren van een toename van 5% tot een afname van 85%.

Ik sta nog steeds helemaal achter de conclusie van dit hoofdstuk dat de kwetsbaarheid van soorten en ecosystemen aangeeft. Bij een grotere opwarming kan de natuur zich steeds moeilijker aanpassen".  De politieke CO2 doelstelling die de wereldleiders zijn overeengekomen in Kopenhagen wordt door ons hoofdstuk wetenschappelijk onderbouwd. Een ieder die dit wil controleren, kan het hoofdstuk downloaden (www.ipcc.ch). Deze site geeft ook informatie over de verschillende procedures en toekomst plannen van het IPCC.
 
Met vriendelijke groet,  Prof. Leemans

Note: To respond to the ongoing discussion about the reliability of the IPCC and the climate report, a group of leading Dutch scientists have also published an open letter in several Dutch media. You can read this letter HERE.